Aftellen

Op ons forum loopt het op een gegeven moment storm voor de een na laatste geplande MotorMeidenrit: met mij als voorrijder erbij zijn we met 9 vrouwen, waarvan 2 nieuwelingen. Maar dan is er al een eerste afzegger. En dan nog eentje. Dus als het goed is, vertrekken we vandaag met 7 vrouwen.

Petra en ik vertrekken wat krapjes qua tijd, maar met een beetje extra gas kunnen we binnendoor rijden en om 11.00 uur bij de Mc. Donalds in Arnhem zijn. Maar we komen in een wielerronde terecht, die ook nét onze kant uitgaat. De tijd verstrijkt en na de bezemauto gaan we genoodzaakt met een omweg naar Arnhem. Bijna een kwartier te laat raakt mijn jiffy de grond op de parkeerplaats van de Mac. Marleen staat bij haar motor en heeft net haar helm afgedaan. Astrid in het kwadraat zwaaien ons tegemoet vanachter het glas. Het wachten is nog op Katinka en Tamara. Katinka heeft op alle beschikbare mobiele telefoons gebeld of ge-sms’t. En een berichtje op het forum gezet dat ze verstek moet laten gaan: moeoeoe (moe met een lange ‘oe’) en net wakker na een feestje… Jammer. Na bijna een uur wachten op Tamara, besluiten we zonder haar te vertrekken. Waarom is zij niet komen opdagen? (zie hier red.)

Bezienswaardigheid

Als voorrijder heb ik besloten een verkorte versie van de route te rijden die Metty ooit voorreed: ‘Metty’s Mooiste’. We koersen van Arnhem over de dijk richting Westen. Vlakbij Eck en Wiel stuurt de route ons de Rijnbandijk af om er even later weer op te komen, maar dat is onzin en een foutje in het programma Mapsource: we gaan gewoon verder over de dijk, immer geradeaus! Dan steken we met de veerpont de Lek over richting Wijk bij Duurstede. Het is voor enkele mensen nog steeds een bezienswaardigheid: meiden op motoren. Een vrouw komt bij me en zegt dat ze het zo geweldig vindt ons zo te zien en vol lof en plezier praat ze met me mee alsof ze zelf een enthousiast motorrijdster is. Ze heeft haar hielen nog niet gelicht, of er komt een nieuwsgierige man bij mij staan. “Hoe hard rijd je nou?” vraagt hij. Ik denk: “gedragsanalyse?” en zeg: “Dat ligt eraan of u van de politie bent of niet”. Ik krijg een ontkennend antwoord. En hij wil eigenlijk niet eens weten met welke snelheid we ons over de dijk bewegen, maar wat het hardst is wat ik ooit gereden heb. Met een andere motor 256 op de teller, zo vertel ik. Hij krijgt grote ogen en zijn mondhoeken krullen omhoog: prachtig vindt hij het en hij vertelt dat zijn vrouw een keer achterop een motor 200 heeft gereden en dat ze dat een geweldige ervaring vond. Nou, dat is het ook! In Wijk bij Duurstede lunchen we op een gezellig terras dat over de (uiterwaarden van de Rijn uitkijkt. Traditiegetrouw neem ik een pannenkoek, net als Marleen en Astrid¹, Astrid² en Petra nemen iets afwijkends gezonds. Dan rijden we verder richting het Noorden: via Leusden, De Glind, Kootwijkerbroek en Stroe belanden we in Garderen om te pauzeren bij IJssalon IJstijd. Je snapt het: “echt; morgen gaan we lijnen!”

Loenen? Staat niet op de kaart!

Onder het rijden toetert de vrouwenstem van de Garmin dat ik rechtsaf de Veluwe op moet rijden, maar vanaf hier kun je er niet eens in?! Astrid¹ weet naderhand te vertellen dat het de tolweg op de Veluwe is (nog een foutje van Mapsource), dus de route moet ik hier verleggen. Ik besluit in Hoenderloo te stoppen voor het groeps-afscheid, want doorrijden naar het eindpunt in Arnhem heeft voor niemand zin. Het was vandaag mooi weer, erg gezellig en we hebben lekker gereden. Marleen en Astrid¹ rijden even later met z’n tweetjes weg. Wij moeten richting Loenen, maar dat staat schijnbaar niet langer op de kaart? Maar gelukkig heb ik nog een 2^e navigiste bij me: Petra. Zij mag voorrijden en vindt dat niet erg. Petra, Astrid² en ik rijden met heel wat tussenbeens geweld binnendoor naar Zutphen. We ruiken het honk, dus traditioneel gaat het gas erop. Ik ben gek op tradities!