Niemand zegt af met 12 graden

De zon schijnt uitbundig en er staat maar weinig wind. Het beloofd nu toch écht het laatste mooie motorweekend van het jaar te worden, dus we starten zaterdagochtend onze motoren en gaan op naar Beekbergen. De achterband voelt een beetje vreemd, net alsof hij lek is. Frank denkt dat dat gevoel komt door de kou en het toch al wat vlotter rijden. Het zal niet warmer worden dan een graadje of 12, daarom zit ik er warmpjes bij. Gehuld in 3 lagen thermokleding, winterhandschoenen en een gevoerde all-weather jas.

Jou ken ik nog niet

Als we komen aanrijden in Beekbergen bij onze verzamelplaats 'De Smittenberg', staat diegene die het verst moet rijden al te wachten: Louis. We begroeten elkaar met schouderklopjes en kussen. Dan komt ook ons bandenomlegmannetje, Paul, aangereden op zijn BMW S1000RR.

6 kilo

Uit de wind, in de zon is het prima toeven op het zonnige terras van 'De Smittenberg'. Ik moet lijdzaam toezien hoe een Paul, Gerard en Frank een heerlijk groot stuk appeltaart met slagroom naar binnen zit te werken. Het water loopt me door de mond. Maar ik ben sterk. Ik geef niet toe. Ik ben al dik 6 kilo afgevallen. (En daarom kan ik dus ook 3 lagen thermokleding aan!) En ik wil nog even doorzetten.

Verassing!

We rijden een rondje Veluwe en daar zit ergens één bocht in die me altijd weer verrast. Ik hoor Frank nog in mijn helm tetteren: "Bocht naar rechts!!", maar ik zie vuil in de bocht liggen. Bovendien dacht ik dat we rechtdoor zouden gaan, dus zou ik dat nu nog moeten corrigeren. En dat zou niet goed komen. Ik werp een snelle blik over mijn linker schouder om te zien of Gerard mij niet buitenom inhaalt, maar ik zie dat ook hij rechtdoor stuurt. Dit is de eerste keer dat ik hier dus echt te laat de bocht naar rechts opmerk. En ik ben hier niet de enige. Een paar 'snelheidspijlen' (van de mooie rood witte), zouden hier welkom zijn om de bocht aan te geven. Dan kun je er tenminste met 1 bil naast je zadel ervoor gaan zitten.

Kzie nie veel

Licht, donker, licht, donker, licht, donker, licht, donker. Smalle boompjes links en rechts van de weg, mét een laaghangende zon. Dat staat gegarandeerd voor een epilepsieaanval als je daar gevoelig voor bent. Een ander nadeel is dat je soms dingen ziet die er niet zijn en een andere keer zou je een stelletje fietsers omver maaien.

Kortom: het was een veel te mooie dag om motor te rijden.